{"id":1329,"date":"2018-09-13T15:09:48","date_gmt":"2018-09-13T14:09:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.grahovo.org\/?p=1329"},"modified":"2018-09-13T15:21:16","modified_gmt":"2018-09-13T14:21:16","slug":"otac-vojo-bilbija","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/otac-vojo-bilbija\/","title":{"rendered":"Otac Vojo Bilbija"},"content":{"rendered":"

Vojislav Bilbija ( Bosansko Grahovo, 1942.god ) je protojerej-stavrofor<\/a>, stare\u0161ina Roterdamske parohije Zapadno-evropske eparhije Srpske pravoslavne crkve<\/a>, arhijerejski namesnik za Holandiju, samouki slikar i vajar, ikonopisac<\/a>, pojac<\/a> verskih pesama, stomatolog u penziji, nekada\u0161nji zapa\u017eeni karatista<\/a>, a pre svega otac petoro dece, voljeni deda mnogobrojnih unuka, unuk prote Milana Bilbije onog istog koji spasi smrtne kazne najpoznatijeg pripadnika \u201c Mlade Bosne \u201d i praunuk prote Ilije Bilbije koji je krstio na\u0161eg Gavrila Principa.<\/p>\n

Tokom studija na Stomatolo\u0161kom fakultetu u Beogradu otac Vojo je morao da radi razne poslove kako bi mogao da  se izdr\u017eava. Po\u0161to je lepo crtao po\u010deo je da pravi razglednice, \u010destitke i suvenire i da ih prodaje na ulici. Na studijskom putovanju u Holandiji 1965. god pohadjao je Rusku \u0161kolu iz slikarstva kod popadije Avguste u Groningenu, a kada je bio zavr\u0161na godina studija, ta\u010dnije 1969 god. ve\u0107 je naslikao tridesetak ikona i prekrio ih okovanim metalom tj.rizom od kojih se ve\u0107ina danas nalaze u kolekcijama u celom svetu.<\/p>\n

U vreme dok je studirao bavio se i karateom te je kao univerzitetski \u0161ampion, jednom prilikom u toku borbe (marta 1969) do\u017eiveo da ga tada\u0161nji sportski oci nepravedno diskvalifikuju I do\u017eivotno zabrane bavljenje sportom.     <\/p>\n

Godine 1969. diplomirao je stomatologiju. Nakon zavr\u0161enih studija kao lekar stomatolog radio je u Kistanjama u isto vreme u obli\u017enjem manastiru Krka slikao je ikone. Samouk je po\u010deo slikarstvo 1963 godine, a potom je usavr\u0161io slikanje ikona i tehnologiju obrade plemenitih metala od 1966. godine. Od 1969. do 1971. godine \u017eiveo je u Manastiru Krka i oslikavo je ikonostas i  freske u oltarskoj apsidi Crkve Pokrova Svete Bogorodice u Kninu, potom iconostas srpske crkve u Metkovi\u0107u.
\n1970. godine, prvi put odlazi na Svetu Goru kao \u010dlan ekskurzije bogoslovije manastira Krka.
\nOd 1972. do 1973. godine radio je Kivot svetog Simeona Miroto\u010divog ( pre mona\u0161enja srpski vladar, veliki \u017eupan Stefan Nemanja), koji se danas nalazi u manastiru Hilandar na Svetoj Gori na istom mestu gde je iz njegovog groba iznikla Sveta loza. Tada je zapo\u010deo da kle\u0161e i portret Sv. Simeon u kamenu nedaleko od Hilandara na kome je radio 17. godina. Ali najzna\u010dajnije ikone je otac Vojo \u017eivopisao tokom osamdesetih i po\u010detkom devedesetih godina od kojih se mo\u017eda najlep\u0161e nalaze u maloj crkvi na Vra\u010daru pored  Hrama Svetog Save i u Manastiru Studenici \u2013 a to su ikone Presvete Bogorodice sa Bogomladencem Isusom Hristom.   <\/p>\n

Avgusta 1992.  god. Otac Vojislav Bilbija je od najplemenitijeg srebra i dragog kamenja dobijenog i prenetog iz drevne hilandarske riznice zapo\u010deo da radi skupoceni Kivot za prepodobnu mati Anastasiju, majku Svetog Save (pre mona\u0161enja Ana Nemanji\u0107). Kao duhovniku  i molitvenom umetniku Ocu Voji ovo delo je najdraze. Radio ga je \u010detiri godine (1992-1996) uz suze, molitvu i uz Bo\u017eiju svesrdnu pomo\u0107. U ovom kivotu se sada nalaze njene mo\u0161ti, nekim praznicima dostupne i za celivanje. Kivot prepodobne Anastasije nalazi se  na severnoj strain naosa do ikonostasa u Bogorodi\u010dinoj crkvi manastira Studenica ( do izrade ovog kivota, mo\u0161ti supruge i majke dr\u017eavnih i duhovnih rodona\u010dalnika Srba vekovima su po\u010divale u zemlji, zakopane u priprati Bogorodi\u010dine crkve ovog manastira).
\nOtac Vojo ka\u017ee da kroz molitvu duhovni umetnik dobija snagu i dok stvara svoje delo on je samo medij kroz koji bo\u017eanska ideja posreduje, bez u\u010de\u0161\u0107a svog ega, jer je to dar Bogu i narodu  a ne njegovoj sujeti. <\/p>\n

Od 1972. Otac Vojo \u017eivi u Holandiji, gde nakon osnivanja Ha\u0161kog tribunala kao sve\u0161tenoslu\u017eitelj i duhovnik sedmi\u010dno pose\u0107uje srpske zatvorenike u zatvoru u Sheveningenu, pru\u017ea im utehu i razumevanje a otklanja mra\u010dne misli i depresiju. On im je \u201ci otac i majka\u201c i veliki stub nade u Hristov isceljuju\u0107i put spasenja!        <\/p>\n

Za umetni\u010dku vrednost, stvarala\u0161tvo i izuzetan rad Sveti sinod Srpske pravoslavne crkve dodelio mu je 1991. Orden svetog Save prvog reda.
\nGodine 1999. njegova svetost patrijarh Pavle je li\u010dno rukopolo\u017eio Oca Vojislava Bilbiju u \u010din jereja SPC u manastiru Mile\u0161evi i postavio ga za paroha u Roterdamu.<\/p>\n

Poslednju deceniju, zahvaljuju\u0107i humanosti na\u0161ih doseljenika, ali i Holan\u0111ana, uputio je nebrojeno \u0161lepera hrane, obu\u0107e i ode\u0107e ugro\u017eenim Srbima na Kosovu i Metohiji, na jugu Srbije i uop\u0161te na prostorima gde \u017eive na\u0161i ljudi kojima je bila potrebna pomo\u0107. Humanitarni fond “Srbsko dete” postao je zna\u010dajan sabirni centar za pomo\u0107 koju na\u0161i ljudi \u0161alju matici, a u raspodeli pomo\u0107i na terenu poma\u017ee humanitarni ogranak Misija Sv. Anastasije u Beogradu.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vojislav Bilbija ( Bosansko Grahovo, 1942.god ) je\u00a0protojerej-stavrofor, stare\u0161ina Roterdamske parohije, arhijerejski namesnik za Holandiju, slikar, vajar, ikonopisac,\u00a0pojac, stomatolog u penziji, nekada\u0161nji karatista…Saznaj vi\u0161e<\/a><\/span><\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":1332,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1329"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1334,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329\/revisions\/1334"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1332"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.grahovo.org\/sr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}